او دستور مىدهد كه شخصا بدون وساطت ديگران ، وضع آنها را در سراسر كشور اسلام زير نظر بگيرد و اجازهء دخالت در بارهء آنها را به كس ديگر ندهد ، به طور مداوم از آنها سركشى كند تا مشكلات همگى با سرپنجهء عدالت گشوده شود . نه تنها در اين جا بلكه در همه جا و به هر مناسبت على ( ع ) در بارهء آنها سفارش مىدهد ، توصيه مىكند و فرياد مىزند . 2 - نهج البلاغه همه جا در مسير آزادى انسان از زنجير اسارت هوا و هوس كه او را به ذلّت و بدبختى مىكشاند و همچنين اسارت ستمگران خودكامه و طبقات مرفّه پرتوقّع گام بر مىدارد و از هر فرصتى براى اين هدف مقدّس استفاده مىكند و هشدار مىدهد كه هر جا نعمتهاى فراوانى روى هم انباشته شده است ، حقوق از دست رفته‌اى در كنار آن به چشم مىخورد ! « 1 » امام ( ع ) هشدار مىدهد كه در بازگرداندن روح آزادى و مساوات و عدالت كمترين انعطافى نبايد نشان داد بلكه اصولا مقام والاى حكومت را در درجهء نخست براى همين امر پذيرفته است « 2 » و آن كس كه گمان مىبرد على ( ع ) روى اين موضوع معامله‌اى خواهد كرد ، سخت در اشتباه است و على ( ع ) را نشناخته است . « 3 » 3 - جذبه‌هاى عرفانى نهج البلاغه به گونه‌اى است كه ارواح تشنه را با زلال خود آن چنان سيراب و مست مىكند كه نشئهء شراب طهورش از تمام ذرات وجود آدمى آشكار مىگردد ! هنگامى كه سخن از شناسايى خدا و جاذبهء صفات جمال و جلال اوست گفتارش چنان اوج مىگيرد كه خواننده احساس مىكند بر بال و پر فرشتگان سوار

--> ( 1 ) امام على صداى عدالت انسانيّت ، جلد 3 ، صفحهء 177 . ( 2 ) خطبهء شقشقيّه ( خطبهء 3 ) . ( 3 ) نامه به عثمان بن حنيف ( نامهء 45 ) .